تمامي مردان، به عشق و آغوش مهر آميز زن نيازمندند و چون مهر زلال نمي يابند، به سراب روسپيان پناه مي برند و وقتي آلوده تن هاي هزار بستر شدند،‌ ديگر زن، شكوه و فرشته گوني خود را در نظرشان از دست مي دهد و او را شايسته عشق ورزيدن نمي يابند. اگر حادثه اي و برخوردي استثنايي، زني را با يك دريا عشق زلال بر سر راهشان قرار دهد، ديگر جان اثيري او را قادر به ديدن نيستند و مي خواهند با او نيز آن كنند كه با سفره پس مانده اين و آن كرده اند.انساني كه مسخ و آلوده سراب است، وقتي به آب برسد دیگر تشنه نیست!